Kansen

Als kind deed ik niet liever als een moederrol aan te nemen. Urenlang spelen met mijn twee baby-born poppen. Er was niets leuker dan dat. Ik keek toen al uit naar ‘later’, naar mijn levensechte pop. Ik was toen al ‘klaar’ om mama te zijn.

Vroeger wou ik altijd één kindje, één verwend nest. Doorheen de jaren ben ik van gedacht veranderd. Dan wou ik twee kindjes en ondertussen wil er drie. We zullen wel zien, misschien dat ik na twee spruiten het wel gehad heb.

Zwanger zijn, bevallen, de eerste maanden, … ik vond het allemaal geweldig. En ik kijk er naar uit om het opnieuw mee te maken. Die negen maanden zwangerschap + de eerste 6 maanden waren de leukste van mijn leven, maar ergens word ik er ook wat triest van.

Een positieve zwangerschapstest is een beetje zoals de lotto winnen. Je bent blij. Je hebt de kans om zwanger te zijn, te bevallen en als kers op de taart een platte baby in je handen te houden.
Na baby één heb je nog eens een kans om het allemaal over te doen. Natuurlijk is het een tweede en derde keer helemaal anders, volgens mij. Bij baby twee kun je niet twee uur languit op de zetel gaan liggen om te genieten van de stampjes in je buik ;-).

In mijn geval heb ik maximum drie kansen om het allemaal mee te maken. (Vier kinderen is écht een no-go.) Ik heb al één keer de kans gehad (en het was zalig!), dus ik heb nog maximum twee kansen te gaan om:

  • Een naam kiezen
  • Een zwangerschapsaankondiging te maken
  • Af te tellen naar de echo’s
  • ‘buik’-foto’s te plaatsen op Istagram
  • Doopsuiker + kaartje creëren
  • Kinderkamertje decoreren
  • In het moederhuis te liggen (zalig vond ik dat!)
  • Spulletjes uit te zoeken (en veel te veel geld op te doen)
  • Urenlang te knuffelen met een verse, platte baby
  • Verwend te worden na de bevalling

Mijn periode als zwangere vrouw vond ik geweldig, maar de periode daarna vind ik nog veel geweldiger.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *