Hé kleine meid, papa hier

Dag kleine meid,

Voor je binnen een paar maandjes naar buiten komt, is er één en ander dat ik je wil vertellen, van vader tot dochter.

Eerst en vooral: over je moeder…

Je mama kan soms nogal hevig en temperamentvol kan zijn – trust me, I know -en als jij ook maar iéts van haar vurige vrouwelijke karakter meekrijgt, dan gaan jullie vroeg of laat ruzie hebben. Dat staat in de sterren geschreven, je zal het zien.
Wat ik je daarom alvast op het hart wil drukken is het volgende…
Je mama droomde er al van kinds af aan van om ooit een dochtertje te krijgen. Ontelbare keren fantaseerde ze over hoe jullie dan samen zouden gaan shoppen, elkaars haar doen, je zou al haar baby Born en barbiepoppen krijgen, samen roddelen en van op terrasjes passerend volk afloeren…  kortom, jullie zouden een echt girl power team gaan vormen.

Toen leerde je mama mij kennen. Niet onbelangrijk, want elk girl power team heeft ook een papa nodig om de shoppingzakken te dragen.

En twee jaar geleden was het zo ver: je broer werd geboren, onze Julleman, en daarmee was onze transformatie tot “papa” en “mama”compleet. Ons geluk kon niet op! Jongen of meisje, dat maakte ook voor jouw mama geen enkel verschil op dat moment, want Jules had haar gemaakt tot wat ze altijd voorbestemd was geweest om te worden… een tedere, liefdevolle mama. <3

Amper waren we van onze roze (nu ja, blauwe) wolk afgedaald, of jij kwam in mama’s buikje nestelen. Een tweede kindje, hoera! We wisten op dat moment nog niet of Jules er een broertje of zusje zou bij krijgen, maar puur rationeel bekeken mochten we ervan uitgaan dat je opnieuw een jongetje zou zijn. Zelf heb ik namelijk enkel broers en mijn vader heeft ook meer broers dan zussen, statistisch gezien schijnt de kans op een meisje dan zeer klein zijn, dus een jongetje zou het zijn!

Of toch niet?

Nooit zal ik het vergeten. De dag dat jouw mama te horen kreeg dat je een meisje was. Ik denk niet dat ik haar al ooit zo gelukkig heb geweten, de euforie was onbeschrijfelijk en onbetaalbaar.

Naar de “gender reveal party” die ze al weken aan het plannen was, konden we ook fluiten. Op zo’n feestje wordt iedereen in spanning gehouden over wat het geslacht van de baby zal worden, tot er taart of ballonnen geserveerd worden in een kleur die dan het geslacht onthult. Echt iets voor jouw mama. Maar toen ze hoorde dat je een meisje was, kon ze dat geen minuut langer geheim houden. Ze stuurde me wel nog een berichtje of ze het mocht doorvertellen, maar ik had de SMS nog niet geopend of ze had al naar drie mensen rondgebeld. Die “reveal party” is dan ook maar een “gender celebration party” geworden.

Jaja, een dochtertje, en zo wordt onze tweede keer op een speciale manier toch ook weer een eerste keer. Je mama is voor Jules al de beste mama die iemand zich kan wensen, maar ik merk nu al (wanneer ze vol liefde en tederheid haar eigen buik bewondert als je even ligt te woelen) dat ook jij een héél speciaal plekje in haar hart zal innemen. Ik hoop maar dat er daar voor mij straks ook nog een plekje overblijft!

Dus, mijn lieve kleine meid, als jij en je mama binnen enkele jaren tegen elkaar gebruld en gekrijst hebben en allebei met tranen koppig in een hoekje kruipen… denk hier dan alsjeblieft even aan terug, en zet de eerste stap. Eén kusje of een lief woordje en je zal zien dat je mama’s hartje weer smelt als sneeuw voor de zon <3

Maar wacht, er is nog iemand die ik je wil voorstellen…

Je hebt dus ook een grote broer.

Zijn naam is Jules (zelf vindt hij “Jauwl” voorlopig gemakkelijker klinken, maar dat verandert nog wel).

Jules is… een echt jongetje, ik kan het niet anders omschrijven. Een fantastisch speelkameraadje, dat sowieso! Een beschermende broer ook, en een rots in de branding, alles wat je van een grote broer kan wensen…

Maar hij heeft ook een paar jongenskuren die je als elegante dame zeker niét hoeft te kopiëren. Dat hij expres met zijn hoofd tegen de muren loopt en dan “babam!” roept om aandacht te trekken bijvoorbeeld. Volgens Jules is dat nu eenmaal wat cool kids doen, maar wij weten wel beter hé. Hij laat zich vaak ook keihard op de grond vallen en roept dan “boem! Auwwww”, een echte profvoetballer is er niks tegen.

Alle gekheid op een stokje is Jules tot hiertoe het braafste en gemakkelijkste kind geweest dat ik me kon wensen, en nog steeds kruipt hij ’s avonds tevreden zijn bedje in om er pas 12 uren later happy en klaarwakker terug uit te komen. Daar mag je dus zeker wél een voorbeeld aan nemen! Zullen we dat afspreken?

Kom maar tevoorschijn, lieve prinses

 

Eigenlijk maakt het me allemaal niet veel uit. Of je nu een schone slaapster wordt of een onrustige brulaap, of je nu profvoetballer wordt of ballerina, zo lang je gezond bent weet ik dat Jules, je mama en ik de gelukkigste mensen ter wereld zullen zijn.

Wij met ons vieren tegen de wereld, ik ben er helemaal klaar voor, dus kom maar snel in mijn armen gekropen, we tellen de weken af…

Tot snel.

Papa

2 thoughts on “Hé kleine meid, papa hier

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *